ေဝး

မ်က္ေတာင္တခတ္တိုင္း အလြမ္းတပြင့္စီနဲ႔.

ျဖဴတူတူဦးေႏွာက္ေတြက သူမွတ္မထားဘူးလို႔ပဲ.. တတြင္တြင္…

ပထမဆံုးအနမ္းလို႔ ၾကားတိုင္း မ်က္ခံုးဆီကို.. သြားသြားစမ္းမိတာ အက်င့္ကိုစြဲလို႔…

ဒီဇင္ဘာည 🎼 သီခ်င္းသံမၾကားမခ်င္း မထဘူး.. ဆိုလည္း ေခါင္းအံုးတျခမ္း အေအးပတ္႐ံုထက္ေတာ့ ပိုမလာေတာ့ဘူးေလ…

မ်က္လံုးဖြင့္ၾကည့္တိုင္း ျမင္ေနက်….. ပါးခ်ိဳင့္ေလးနဲ႔ေတာ့ တဘဝစာ…. ေ..ဝဝဝ…းးးး….

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s