အိမ္သူ

(၁)
အေ၀းေျပးကားဂိတ္၀င္းလိုေနရာမ်ိဳးမွာ မနက္ ၃နာရီဆိုတဲ့အခ်ိန္က သက္ရွိ သက္မဲ့ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သက္၀င္လႈပ္ရွားစျပဳေနၾကတဲ့အခ်ိန္။ ကၽြန္မတစ္ေယာက္တည္း ေၾကာက္ေနလို႔ ျပီးမတဲ့လား။ ခရီးသည္အလုအယက္ေခၚေနၾကတဲ့ တကၠစီေတြၾကား ဘယ္တစ္စီးကို ငွားရမယ္မွန္း ကၽြန္မ မေ၀ခြဲႏိုင္ေသး။ လက္ဆြဲအိတ္ခပ္ေသးေသးတစ္လံုး၊ မုန္႔နဲ႔အသီးမ်ိဳးစံုထည့္ထားတဲ့ အိတ္တစ္လံုးနဲ႔ ေက်ာမွာလြယ္လ်က္သား ေက်ာပိုးအိတ္၊ ၀န္စည္စလယ္လည္း မမ်ားလွေလေတာ့ လြယ္လြယ္ကူကူ တကၠစီတစ္စီး ေကာက္ငွား၊ ေစ်းဆစ္ျပီး၊ ကားေပၚတက္လိုက္သြားရံုနဲ႔ အိမ္ေရာက္မွာေလ။ အေ၀းေျပးကားဂိတ္မွာ ကားငွားတာေလာက္လြယ္လြယ္ကူကူကိစၥေလးတစ္ခုေတာင္ ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ ခ်ိတံုခ်တံု။ ဒီအသက္အရြယ္အထိ အေဖ၊ အေမ၊ အစ္ကို၊ သူငယ္ခ်င္း အေဖာ္မပါဘဲ တခါမွ ကၽြန္မခရီးမသြားခဲ့ဖူးပါ။ အေဖာ္ပါတာေတာင္ ကားဂိတ္၊ ဘူတာရံုမွာ လာၾကိဳတဲ့သူက အျမဲရွိေနတတ္ခဲ့ေတာ့၊ တစ္ေယာက္တည္း ကားေပၚကအဆင္း၊ လာၾကိဳမယ့္သူမရွိတဲ့အခ်ိန္၊ ဘာစလုပ္ရမယ္မွန္း ဇေ၀ဇ၀ါ။ ဒီအျပန္ခရီးကို လာၾကိဳပါလို႔ ေျပာခဲ့လိုက္ရင္ အေကာင္းသား။

(၂)
ပထမေတာ့ ဒီခရီးကို သူနဲ႔အတူတူ သြားဖို႔ စီစဥ္ထားျပီးသား။ ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္အတြက္ ပထမဆံုး အတူတူ သြားဖူးတဲ့ခရီးျဖစ္ဖို႔ဆဲဆဲမွာ ရုတ္တရက္ သူလိုက္ဖို႔ အဆင္မေျပျဖစ္ခဲ့တာေလးတခုပဲ။ ကၽြန္မဇာတိျမိဳ႕ကို ကၽြန္မျပန္တာျဖစ္လို႔ ကၽြန္မအတြက္ သူပါပါ မပါပါ ဘာမွထူးျခားတာ သိပ္မရွိပါဘူးလို႔ ႏွစ္ေယာက္လံုး တညီတညြတ္ဆံုးျဖတ္ျပီး၊ မသြားမျဖစ္ ဒီခရီးကို ကၽြန္မတစ္ေယာက္တည္း ထြက္လာခဲ့တာ။ အခ်ိန္ကလည္း ေလးရက္ပဲၾကာမွာကိုး။ ျမိဳ႕ေလးဆီ ျပန္ေရာက္ေတာ့ ကားဂိတ္ထဲ ကားမွ မ၀င္ရေသး၊ လာၾကိဳတဲ့ အေဖ့ကို အရင္ေတြ႔ျပီ။ အိမ္ကိုျပန္ေရာက္တာနဲ႔ အစာအိမ္နာနဲ႔ အစာအမာမစားႏိုင္ေသးတဲ့ ကၽြန္မအတြက္ ႏြားႏို႔စစ္စစ္က အဆင္သင့္။ မေတြ႔တာၾကာျပီျဖစ္တဲ့ မိသားစုနဲ႔ စကားေဖာင္ဖြဲ႕။ ကၽြန္မရဲ႕ အေကာင္ေသးေသးေလးေတြကို ေပြ႔ဖက္ႏႈတ္ဆက္။ စာအုပ္ဗီဒိုဆီ ေျပးၾကည့္။ ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာ သူ႔ကို ေမ့သြားပါေသးတယ္။ ထံုးစံအတိုင္း အေမက သူေရာ ေနထိုင္ေကာင္းရဲ႕လား ဘာညာနဲ႔ သူ႔အေၾကာင္းေမးပါမွ သူ႔ကိုသတိရမိရံု။ ခဏၾကာျပန္ေတာ့ မေတြ႔တာၾကာျပီျဖစ္တဲ့ ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ခ်ိန္းခ်က္ သြားဖို႔လာဖို႔ ေျပာဆိုနဲ႔ သူ႔ကိုတင္မက လာရင္းကိစၥကိုေတာင္ ခပ္ေမ့ေမ့ျဖစ္သြားပါေတာ့သည္။ ေဆာင္ရန္ ေရွာင္ရန္ အစားအစာေတြကိုလည္း ေရာက္တုန္းေရာက္ခိုက္ဆိုတဲ့ ဆင္ေျခေလးတစ္ခုတည္းနဲ႔၊ ငါ့ေဆးေတြပါသားပဲဆိုတဲ့ အားကိုးနဲ႔ အားရပါးရ စားေသာက္၊ မေရာက္တာၾကာျပီ ဆိုျပီး ဟိုနားေျပးသြား ဒီနားေျပးသြားနဲ႔ အိမ္ျပန္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္ ေမာပန္းျပီး အိပ္ေပ်ာ္၊ ဒီလိုနဲ႔ ႏွစ္ရက္ကုန္သြားခဲ့ေတာ့သည္။

သံုးရက္ေျမာက္ေန႔ မနက္က်ကာမွ တစ္ေယာက္တည္း အလုပ္ေတြ ရႈပ္ေနမယ့္ သူ႔ဆီ အေျခအေနေလးေျပာမွဆိုတဲ့ စိတ္ေလး ျပန္၀င္လာေတာ့သည္။ အျမဲတမ္း လက္ေတြ႔က်ေနက် သူ႔ဆီက ေလေအးေပးစက္ျပင္ထားတယ္၊ ပိုက္ဆံတ၀က္ျပန္ေပးရမယ္ သိလားဆိုတဲ့ ခပ္ေဆာင့္ေဆာင့္အသံက ဘာမဆိုင္ညာမဆိုင္ အရင္ဆံုး ၀င္လာေတာ့မွ ကၽြန္မ ေခါင္းနည္းနည္းငဲ့ကာ စဥ္းစားမိျပီ။ ဘာကို အလိုမက်ေနပါလိမ့္။ အလုပ္မ်ားအဆင္မေျပလို႔လား။ အေျဖရွာမေတြ႔ခင္ ႏႈတ္ကေတာ့ ေလးရက္အျပင္ ေနာက္ထပ္ ႏွစ္ရက္ ဒီမွာ ထပ္ေနလိုက္ရင္ ေကာင္းမလားဆိုတာ အရင္ေျပာျဖစ္သြားသည္။ မာေနသည့္ သူ႔အသံက ခပ္ထန္ထန္ အသြင္ေျပာင္းျပီး၊ အလုပ္က ခြင့္ယူဖို႔ မလြယ္ဘူးဆို၊ အဲဒီမွာ ကိစၥေတြလည္း ျပီးျပီပဲ၊ ဘာလုပ္မလို႔လဲ၊ ဒီမွာ အလုပ္လည္း ရွိေသးတာကို၊ ဘာညာျဖင့္ လက္ေတြ႔က်က် စဥ္းစားဖို႔ စကားေတြ တရစပ္ထြက္လာေတာ့သည္။ ဆူဆူေဆာင့္ေဆာင့္ အသံကို နားေထာင္ရင္း ဘယ္က ဘယ္လို သူ႔ကို သတိရစိတ္က ၀င္လာတယ္မသိ၊ အင္း.. မေနေတာ့ပါဘူး ျပန္လာမည္ဟု ေခါင္းညိတ္ျဖစ္သြားသည္။ အဲဒီေနာက္မွ ကၽြန္မလာရင္း ကိစၥအေျခအေန၊ က်န္းမာေရး အေျခအေနနဲ႔ လိမ္လိမ္မာမာေနဖို႔၊ အားေမြးထားဖို႔ စသျဖင့္ေသာစကားမ်ား ေျပာျဖစ္သည္။ သူဖုန္းခ်ျပီးေသာအခါမွာေတာ့ လြမ္းသလိုလိုႏွင့္ မ်က္ရည္က က်ခ်င္ခ်င္ျဖစ္လာေတာ့သည္။

တကယ္ေတာ့ ကၽြန္မႏွင့္သူ အတူတူရွိျပီးကတည္းက တခါမွ မခြဲဖူးေသး။ ကိုယ့္ကြန္ပ်ဴတာ သူ႔ကြန္ပ်ဴတာ မ်က္ႏွာအပ္လ်က္ အလုပ္မ်ားရင္း၊ ေဘးခ်င္းကပ္ေတာ့ ထိုင္ေနျဖစ္သည္ပဲ။ မရွိတဲ့အခ်ိန္ထဲ အိမ္အလုပ္ေတြ အတူတူလုပ္ရင္း ထမင္းေတာ့ လက္ဆံုစားျဖစ္သည္ပဲ။ သူ႔ထက္ အလုပ္ခ်ိန္ေစာတဲ့ ကၽြန္မ အိမ္ကအထြက္ ဘယ္ေလာက္ပဲ အိပ္ခ်င္ေနပါေစ တံခါး၀အထိသူလိုက္ပို႔တတ္သည္ပဲ။ ကၽြန္မသြားရမည့္ ေနရာမ်ားကိုလည္း လိုင္းကားက်ပ္က်ပ္တိုးစီးရင္း အတူလိုက္ေပးတတ္သည္ပဲ။ အၾကိဳက္မတူတတ္ေသာ ကၽြန္မႏွင့္သူ ဘုရားပန္း ၀ယ္တာကအစ၊ အမႈိက္ပစ္တာအဆံုး အျမဲတေစ ျငင္းခုန္ေနတတ္သည္ပဲ။ ဘယ္ေလာက္ ပင္ပန္းေနပါေစ ေျပာစရာ တိုင္ပင္စရာမ်ားကို မအိပ္ခင္အခ်ိန္ေလးေတာ့ ေျပာျဖစ္ ဆိုျဖစ္ၾကေသးသည္ပဲ။ ရန္ျဖစ္ၾကတိုင္းလည္း ကၽြန္မကို အလြန္ေခါင္းမာသည္ဟု စြပ္စြဲတတ္တဲ့သူ႔ကို ကိုယ့္ကိုကိုယ္အထင္ၾကီးလြန္းသည္ဟု ျပန္ခံေျပာတတ္စျမဲ။ ေဆာင့္ခနဲ ေဘးနားလာခ်တတ္တဲ့ အိုဗာတင္းခြက္ကလည္း စစ္ေျပျငိမ္းေၾကာင္း သေကၤတတစ္ခုျဖစ္သလို၊ ေကာ္ဖီေသာက္မွာလားဆိုတဲ့ ကၽြန္မေလသံခပ္ျပင္းျပင္းကလည္း အေလ်ာ့ေပးေၾကာင္း အသိေပးသလို။ သူ႔အမႊာညီမကို ကၽြန္မအေရးတယူ အခ်ိန္ေပးတိုင္း အပိုေတြပါဆိုတဲ့အေျပာနဲ႔ သူ႔အတြက္ အခ်ိန္ကိုလည္း ဂ်ီက်ယူေနက်။ ဒီလိုနဲ႔ ကၽြန္မတို႔ ႏွစ္ပတ္လည္ ႏွစ္ခုကို ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ျပီးျပီ။ ေလးရက္ဆိုတဲ့အခ်ိန္က အဲဒီအရိပ္ေတြကို လြမ္းဆြတ္ေစပါသလား။ ဆိုရင္ေတာင္ တစ္ေယာက္တည္း က်န္ခဲ့တဲ့သူက သတိရသင့္သူမဟုတ္ပါလား။ ဘာလို႔ ကၽြန္မက အရင္သတိရမိပါလိမ့္။

ဒီလိုနဲ႔ အျပန္ခရီးကို စတင္ေတာ့ သူၾကိဳက္တတ္တဲ့ အသီးကို အေလးခံျပီး သယ္ျဖစ္ခဲ့သည္။ တလမ္းလံုးအိပ္လာခဲ့သမွ် ရန္ကုန္ျပန္၀င္သည္ႏွင့္ ရန္ကုန္၀င္ျပီျဖစ္ေၾကာင္း စာတိုေလးေတာ့ ပို႔ျဖစ္လိုက္ရင္း၊ ဒီေန႔သူပင္ပန္းေနမွာ ဆိုေတာ့ အိပ္ေနမွာပါဆိုတဲ့ အသိကလည္း ထပ္က်ပ္မကြာ။ ကားဆိုက္ေတာ့ ေၾကာက္တတ္တဲ့ကၽြန္မ တေယာင္လည္လည္နဲ႔ လာၾကိဳဖို႔ ေျပာထားရမွာဆိုျပီး ေနာင္တရခ်င္ခ်င္ၾကားက စိတ္တင္းျပီး တကၠစီေပၚတက္ျဖစ္ေတာ့သည္။ တကၠစီ စီးရင္းနဲ႔မွ အိပ္ေပ်ာ္ေနရင္ တံခါးလာဖြင့္ဖို႔ ခက္ေနမယ္ဆိုတာေရာ၊ ကားေပၚမွာ ေၾကာက္တာေရာနဲ႔ ဖုန္းေခၚျဖစ္သည္။ အိမ္ေရွ႕အေရာက္ အေ၀းကတည္းက လမ္းေပၚမွာ ရပ္ေနတဲ့ သူ႔ကို ေတြ႔ေတာ့ လႈိက္ခနဲ ေပ်ာ္မိသည္။ အထုပ္ေတြ လာကူဆြဲေတာ့ မေလးပါဘူး ကၽြန္မတစ္ေယာက္တည္း ဆြဲလာႏိုင္ေၾကာင္း ေအာက္အထိ ဆင္းလာရတဲ့သူ႔ကို အားနာစကား ဆိုျဖစ္သည္။ ဘာစကားတစ္ခြန္းမွ မဆိုဘဲ အထုပ္ေတြသာ ယူတက္သြားေတာ့ ကၽြန္မမွာ လြမ္းလိုက္ရတာ သူကေတာ့ စကားေတာင္ဟဟ မဆိုဘူးဆိုတဲ့စိတ္ကေလး လႈိက္ခနဲ။ ကၽြန္မအထုပ္ေတြကို ေနရာတက် ခ်ေပးရင္း ေျခလက္ေဆး မနက္ အလုပ္သြားမွာဆို အိပ္ေတာ့ ဆိုေတာ့ ၀မ္းနည္းစိတ္က တိုးလာေလသည္။ သူလည္း ပင္ပန္းထားတဲ့ၾကား အိပ္ေနရာက ထလာရေတာ့ ဒီလိုပဲ ျဖစ္မွာေပါ့လို႔သာ ေျဖေတြးေတြးျဖစ္သည္။ ေျခလက္ေဆးျပီးေတာ့မွ ကားဆိုက္တာ အရမ္းေစာသြားေၾကာင္း အိပ္ေရးပ်က္သြားျပီေပါ့ဆိုျပီး စကားစေတာ့။ ကၽြန္ေတာ္ အိပ္ေတာင္ မအိပ္ရေသးဘူး။ အိပ္မလို႔ လုပ္ရင္းက ေစာင့္ေနျဖစ္တာ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေမွ်ာ္တတ္ေနျပီပဲ.. တဲ့။ ကၽြန္မရုတ္တရက္ တအံ့တၾသ။

(၃)
ထိုသို႔ ထိုသို႔ေသာ……..။ ကၽြန္မကို ခ်စ္သည္ဟု ေျပာရမွာ ၀န္ေလးေသာ၊ သတိရေၾကာင္းကို ထုတ္ျပရမွာ ေႏွာင့္ေႏွးေသာ၊ လက္ေတြ႔က်က်ဆိုေသာ စကားကိုေရလဲသံုးရင္း တကယ္လည္း လက္ေတြ႔က်ခ်င္ေသာ သူသည္ စိတ္အလိုလိုက္တတ္လြန္းေသာ၊ စိတ္ကူးအလြန္ယဥ္တတ္ေသာ ကၽြန္မ၏ အသြင္မတူေသာ အိမ္သူသာ ျဖစ္ေလသည္။

One thought on “အိမ္သူ

  1. ရုပ္နာမ္ႏွစ္ခု၊ အတိတ္တခုနဲ႕ အမွတ္တရ အသေခ်ၤေပါ့ …သြပ္ …သြပ္ …သြပ္ 😛

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s