ေက်ာပိုးအိတ္တစ္လံုး၏30th Aug

ကၽြန္ေတာ္က ကၽြန္ေတာ္သခင္သြားရာေနာက္ တေကာက္ေကာက္လိုက္ရတဲ့ ေက်ာပိုးအိတ္ကေလးေပါ့။ တေန႔ ကၽြန္ေတာ့္သခင္က ကၽြန္ေတာ့္ကို ျပည္ကို ခရီးသြားၾကမယ္လို႔ ခပ္တိုးတိုးေလးေျပာပါတယ္။ shirikittara 2.0 ဆိုပဲ။ ဘာလဲေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း မသိပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္က ခရီးသြားရမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္လႈပ္ရွားမႈသာရွိပါတယ္။ အဲဒီေန႔က Aug 29th။ ကၽြန္ေတာ့္သခင္က အျပင္က ျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ခဏနားေစၿပီး ညေနေစာင္းေလာက္မွာ ကၽြန္ေတာ့္ဗိုက္ထဲကို ရွပ္အက်ီတစ္ထည္၊ rain coatတစ္ထည္၊ ဦးထုပ္တစ္လံုး၊ စာအုပ္တစ္အုပ္၊ သြားပြတ္တံနဲ႔ တစ္ရွဴးစတာေတြကို ထည့္ပါတယ္။ ည ၉နာရီေလာက္မွာ ကၽြန္ေတာ့္သခင္က ကၽြန္ေတာ့္ကိုေခၚၿပီး အိမ္ကေန ထြက္လာတာကစၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀အတြက္ မေမ့ႏိုင္စရာ ခရီးတစ္ခု အစျပဳပါေတာ့တယ္။

အျဖဴေရာင္ေတြတရံုးရံုးနဲ႔ ကားေပၚတက္ၾကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္သခင္က ကၽြန္ေတာ့္ကို သူ႔အေပၚတည့္တည့္က စင္ေပၚမွာ ေနေစပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္နည္းနည္းေတာ့
စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က သခင့္ေပါင္ေပၚထိုင္ခ်င္တာကိုး။ အင္းေလ အေပၚစီးကဆိုလည္း အားလံုးကို ျမင္ရတာေပါ့ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ္လည္း
ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ကၽြန္ေတာ္ သက္ေတာင့္သက္သာ အေနအထားနဲ႔ ေနေနလိုက္ပါေတာ့တယ္။ တေန႔လံုး ပင္ပန္းထားေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း အိပ္မလို႔ ၾကံေသးတယ္။
ဘယ္အိပ္လို႔ရမတုန္း။ စၾကေနာက္ၾကနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကတာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္မ်က္လံုး မွိတ္မယ္ၾကံလိုက္ ရယ္ခ်င္လာလိုက္နဲ႔ ေနာက္ဆံုးကၽြန္ေတာ္လည္း
သူတို႔နဲ႔အတူတူ စီးေမ်ာသြားပါေတာ့တယ္။ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေရာက္ရင္ သူတို႔အားလံုးဆင္းသြားလိုက္၊ ေနာက္ျပန္တက္လာလိုက္၊ ကားျပန္ထြက္လိုက္၊
စကားေတြေျပာလိုက္နဲ႔ပဲ မနက္ေစာေစာ ေ၀လီေ၀လင္းမွာ ျပည္ၿမိဳ႕ ေရႊဆံေတာ္ဘုရားကိုေရာက္ပါေတာ့တယ္။

အားလံုး ကားေပၚကဆင္း ေျခလက္သုတ္သင္ၿပီး ဘုရားတက္မယ္လုပ္ေတာ့ ဖိနပ္ေတြကားေပၚခၽြတ္ထားခဲ့ၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕တခ်ိဳ႕ အိတ္ကေလးေတြ ကားေပၚက်န္ခဲ့ၾကတာ ေတြ႔ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သိေနပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္မပါဘဲ ကၽြန္ေတာ့္သခင္ သြားမွာမဟုတ္ဘူးဆိုတာ။ ေဟာ.. ေတြ႔လား။ ေခၚပါၿပီ။
ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္သခင္လည္း အားလံုးနဲ႔တူတူ ဘုရားေပၚကိုတက္လာခဲ့တာေပါ့။ ရင္ျပင္ေတာ္ေပၚကေန လွမ္းျမင္ရတဲ့ ရႈခင္းက လွလိုက္တာဗ်ာ။ အားလံုးက အဲဒီျမင္ကြင္းထဲ နစ္ၿပီး ဓါတ္ပံုေတြရိုက္လိုက္ၾကတာ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အျဖဴေရာင္ေတြတူေနတဲ့ သူတို႔ကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့ကို ေပ်ာ္ေနေတာ့တယ္။ ေနာက္ မနက္စာစားဖို႔ ဆိုၿပီး ဓမၼာရံုကို တန္းစီသြားၾကေရာ။ ေယာက္်ားေလးေတြတဖက္ မိန္းကေလးေတြတဖက္ စီထားတဲ့ စားပြဲမွာထိုင္ၾကရင္း ဘဘၾကီးတစ္ေယာက္ ေျပာတဲ့စကားေတြကို နားေထာင္ေနၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ နားေထာင္လို႔ေကာင္းေနတာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္မၾကားဖူးေသးတဲ့ အေၾကာင္းေတြေျပာေနတာကိုး။ န၀ေဒးရဲ႕ကဗ်ာဆိုလား ရြတ္ျပေသးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္မွာေတာ့ နားေထာင္ေကာင္းတယ္ေပါ့။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုဖက္ထားတဲ့ ကၽြန္ေတာ္သခင္ဆီကေတာ့ တဂြီဂြီ အသံတခ်ိဳ႕ၾကားရေသးတယ္။ ဘဘၾကီးရဲ႕စကားဆံုးမွာမွ သူတို႔ေတြ လက္ဖက္ရည္နဲ႔ ဆမူဆာတစ္ခုစီစားၾကရပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ဘုရားရင္ျပင္ေပၚထပ္ပတ္၊ ေနာက္ ျပန္ဆင္း၊ ကားေပၚျပန္တက္။ ျပန္ထြက္လာခဲ့ေရာ။

ကၽြန္ေတာ္လည္း ကၽြန္ေတာ့္ေနရာကၽြန္ေတာ္ထိုင္ငိုက္ေနရာက တခ်က္တခ်က္ၾကည့္ေတာ့ တံတားၾကီးလည္းျဖတ္ပါရဲ႔။ ဟိုေကြ႔ဒီေကြ႔လည္း ေကြ႔ပါရဲ႕။ ဘာမွမၾကာပါဘူး။ ေရႊဘံုသာမုနိ ေရာက္ၿပီဆိုၿပီးဆင္းၾကျပန္ပါေရာ။ ဒီတခါလည္း ကၽြန္ေတာ္လိုက္ရျပန္တာပဲ။ ေတာ္ေတာ္ေလး ေအးခ်မ္းတဲ့ေနရာေလးပါ။
ေအးေအးေဆးေဆး ထိုင္ေငးေနဖို႔ေကာင္းပါတယ္။ ပန္းပြင့္ေတြေရာ၊ အပင္စိမ္းစိမ္းၾကီးေတြေရာနဲ႔။ ပန္းပြင့္ေတြ အမ်ားၾကီးပြင့္ေနတဲ့
ပန္းခင္းတိုတိုေလးနားေရာက္ေတာ့ ပန္းပြင့္ေတြကို ဓါတ္ပံုရိုက္ၾကပါေရာလား။ ပန္းတင္မက ပ်ားေလးေတြပါေတြ႔ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေငးမိပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔
ကၽြန္ေတာ့္သခင္လည္း ရင္ျပင္ေတာ္ကိုဆက္ပတ္။ တပတ္ပတ္ၿပီး ျပန္လာတဲ့အထိ ပန္းကို ဓါတ္ပံုေတြ ရိုက္ေနၾကတုန္း။ ေနာက္ေတာ့မွ သူတို႔အားလံုးရဲ႕ အာရံုက
ဘုရားေျခရင္းက ျမစ္ကမ္းနားဆီေရာက္ေတာ့တယ္။ ခရီးစစတုန္းက သိပ္မသိတဲ့သူေတြလည္း သိလာရင္း ကၽြန္ေတာ့္ဗိုက္ထဲက စာအုပ္မွာလည္း www. ေတြ @gmail.com ေတြတိုးလာပါေတာ့တယ္။

ေနာက္တခုဆက္သြားတာက သီရိေခတၱရာၿမိဳ႕ေဟာင္းဆိုတဲ့ေနရာတဲ့။ မေရာက္ခင္ေလး ကားေပၚမွာတင္ အစ္ကိုၾကီးတစ္ေယာက္က ၿမိဳ႕ေဟာင္းနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး
ရွင္းျပပါေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္မွတ္မိလုိက္တာက ၿမိဳ႕ေတြရဲ႕မူလပံုစံက စက္၀ိုင္းၾကီး၊ ေနာက္မွ စက္၀ိုင္းပ်က္ပံုျဖစ္သြားတာ ဆိုတာရယ္။ ၃ရာစုဆုိတာရယ္ပါပဲ။ တကယ္လည္း ျပတိုက္ေရာက္ေရာ။ အဲဒီအစ္ကိုၾကီးကပဲ ဆက္ရွင္းျပပါေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္မွာေတာ့ ဟိုၾကည့္လည္းနားမလည္၊ ဒီၾကည့္လည္းနားမလည္နဲ႔ေပမယ့္ ဟိုအိုးၾကီးစိတ္၀င္စားလိုက္၊ ဟိုအရုပ္ကေလးကိုင္ခ်င္လိုက္၊ ဟိုပုတီးလံုးေလးကို ေငးလိုက္ ကၽြန္ေတာ့္သခင္ ေက်ာေပၚကေနလိုက္ရတာေပါ့။ ေနာက္သူတို႔ေတြ
ၿမိဳ႕ေဟာင္းရဲ႕ေျမပံုၾကီးေရွ႕ရပ္ၾကရင္း ဆက္သြားမယ့္ ခရီးအတြက္ေမးျမန္းၾကပါတယ္။ ကားနဲ႔ နည္းနည္းသြားၿပီး လမ္းေလွ်ာက္ရမယ္လည္းဆိုေရာ လမ္းေလွ်ာက္ရတာ ၾကိဳက္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္သခင္လည္း စိတ္ခ်မ္းသာသြားမွာ အတပ္သိလိုက္ေသးတယ္။

စစခ်င္းေရာက္တာက ေဘာေဘာၾကီးဘုရား၊ ထုထည္ၾကီးၾကီးနဲ႔ခန္႔ခန္႔ၾကီး၊ ေနာက္ ဘဲဘဲေလးဘုရားနဲ႔ ဗိသႏိုးမိဖုရားဂူဆိုလားေရာက္တယ္။ လမ္းတေလွ်ာက္လံုး လည္း ေနေတြပူ။ ထီးပါတဲ့သူကထီးေဆာင္း၊ ဦးထုပ္ေဆာင္းသူေဆာင္း၊ ဘာမွမေဆာင္းသူလည္းရွိပါရဲ႕။ သြားရင္းနဲ႔လည္း ဟိုးေရွးေရွးတုန္းကအေၾကာင္းေတြ ထင္တာျမင္တာေတြ ေျပာၾကရင္း စၾကရင္းနဲ႔မို႔လို႔ ပင္ပန္းတယ္၊ ေမာတယ္ညည္းသံတခ်ိဳ႕ၾကားေပမယ့္ ေပ်ာ္ေနၾကတယ္ဆိုတာမလြဲပါဘူး။ အဲဒီၾကားထဲ အဆိုးဆံုး ေ၀ဒနာက ဗိုက္သိပ္ဆာလာတာပဲလို႔ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ထင္တာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္က ဆက္သြားခ်င္ေသးတယ္။ လူေတြကေတာ့ ထမင္းစားခ်င္ေနၾကေရာ။ ဒါနဲ႔ပဲ
ေနာက္ထပ္သြားရတဲ့ ေနရာက ထမင္းဆိုင္ျဖစ္သြားတာပါပဲ။

ထမင္းဆိုင္ကထြက္ၿပီး ကားျပန္ထြက္ေတာ့ အားလံုးနည္းနည္းျငိမ္သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အိပ္ေပ်ာ္သြားေရာ။ ကားရပ္လို႔ ရုတ္တရက္ႏိုးလာေတာ့
ေရႊနတ္ေတာင္ဆိုတဲ့ ဘုရားေရာက္ေနၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ကၽြန္ေတာ္သခင္နဲ႔တူတူ ဘုရားေပၚတက္တာေပါ့။ ဘုရားေပၚမွာကလည္း စတုဒီသာ သာကူက်ိဳ တိုက္ေနတာနဲ႔ ၀င္ေသာက္ၾကေသးတာ။ ဘုရားရွိခိုးၾက၊ ဓါတ္ပံုရိုက္ၾကနဲ႔ ေအးေအးေဆးေဆးနားေနၾကတာ၊ ကၽြန္ေတာ္အပါအ၀င္ပါပဲ။ အမယ္..သူတို႔ေတြက
ရန္ကုန္ျပန္ဖို႔ေစာေသးတယ္ဆိုၿပီး ေခ်ာင္းသာသြားဖို႔ေတာင္ ၾကံေသး။ ကၽြန္ေတာ့္သခင္လို ရံုးတက္ရမယ္သူေတြက ကန္႔ကြက္ေနတာနဲ႔ပဲ မသြားရတာ။ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္နဲ႔သာဆို လိုက္သြားေရာေပါ့။ သခင္ကမသြားဘူးဆိုလို႔သာ။ ဒါနဲ႔ပဲ ေရျပာကၽြန္းဆိုလား၊ အဲဒီမွာနားၾကမယ္ဆိုၿပီး သြားၾကပါေလေရာ။ ေရႊနတ္ေတာင္က ေရျပာကၽြန္းအသြား လမ္းေပၚမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္အေပ်ာ္ဆံုးပါပဲ။ ကားေရွ႔ပိုင္းနဲ႔ ေနာက္ပိုင္းခြဲၿပီး သီခ်င္းေတြဆက္ဆိုတမ္း ကစားၾကတာ၊ ေအာ္လိုက္၊ ဟစ္လိုက္၊
ျငင္းလိုက္၊ ခုန္လိုက္နဲ႔ စင္ေပၚက ကၽြန္ေတာ္ေတာင္ ၀င္ေအာ္ခ်င္စိတ္ေပါက္တယ္။

ေရျပာကၽြန္းလည္းေရာက္ေရာ ကၽြန္ေတာ့္သခင္က ကၽြန္ေတာ့္ကို ကားေပၚမွာထားခဲ့တယ္ဗ်ာ။ စိတ္မေကာင္းလိုက္တာ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အေပၚက ျမင္ရသေလာက္ လွမ္းၾကည့္ေတာ့ စကားေျပာတဲ့သူေတြ၊ ဓါတ္ပံုရိုက္တဲ့သူေတြ၊ ေအးေအးေဆးေဆးထိုင္တဲ့သူေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္သခင္ကေတာ့ အပင္ေအာက္ ငိုက္ေနေလရဲ႕႔။ ညေနလည္းက်ေရာ၊ ကားေပၚဆင္းလိုက္တက္လိုက္နဲ႔ ေရခ်ိဳးၾက၊ အ၀တ္လဲၾကနဲ႔ေပါ့။ ညေနစာလည္း အဲဒီမွာပဲစားၾကတာ ေတြ႔ပါတယ္။ ည၇နာရီေလာက္မွ
အုပ္စုလိုက္ဓါတ္ပံုရိုက္ေနတာေတြ႔ၿပီး ေနာက္ဆံုး ကားေပၚျပန္တက္လာၾကပါတယ္။

အျပန္လမ္းမွာ ေပါင္းတည္ၿမိဳ႕က ဘုရားပြဲကိုလည္း ၀င္ေလွ်ာက္ခဲ့ေသးတယ္။ ဒီတခါေတာ့ ကၽြန္ေတာ္မက်န္ခဲ့ပါဘူး။ မိုးတစြတ္စြတ္ရြာထားတဲ့ၾကားထဲ
ေလွ်ာက္ရတာဆိုေတာ့ သိပ္ၾကာၾကာလည္း မေလွ်ာက္ျဖစ္ပါဘူး။ ေပါင္းတည္ဘုရားေပၚေရာက္ေတာ့ ေနာက္တေခါက္ခရီးအတြက္ ေျပာၾကဆိုၾကနဲ႔။
ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ စိုးရိမ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္သခင္က အဲဒီက်ရင္ ကၽြန္ေတာ့္ကိုမွ ေခၚပါေတာ့မလား။ သခင္ဖက္ထားတဲ့ၾကားကေန ကၽြန္ေတာ္ သူ႔မ်က္ႏွာကို
ေမာ့ၾကည့္ေတာ့ စိတ္၀င္တစားနားေထာင္ေနတာသာ ေတြ႔ရတယ္။ အဲဒီဘုရားေပၚမွာပဲ သူတို႔ေတြ ကၽြန္ေတာ္မသိတဲ့ တစ္ေယာက္အတြက္ ရွိခိုးဆုေတာင္းၾကေသးတယ္။ ခရီးစဥ္တေလွ်ာက္လံုး မိုးေတြမရြာလာတာလည္း ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ကံေကာင္းတာပါပဲ။ ေနာက္မဟုတ္ရင္ ကၽြန္ေတာ့္ခႏၶာကိုယ္က စိုစိစိျဖစ္ၿပီးရင္ သိပ္ေနရခက္တာ။

ေနာက္ဆံုးအျပန္လမ္းကားေပၚမွာေတာ့ လူအားလံုး တေခါက္ျပန္မိတ္ဆက္ၾကပါေရာလား။ ေမးခြန္းေတြနဲ႔ စိတ္၀င္စားဖို႔အေကာင္းသား။ ေနာက္ေတာ့
မီးမွိန္မွိန္ေအာက္မွာ သရဲအေၾကာင္းေတြေျပာၾကေသး။ အလာလမ္းထက္စာရင္ အျပန္လမ္းက စကားသံေတြက ပိုစိတ္၀င္စားဖို႔ ေကာင္းေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း
အိပ္ငိုက္ဖို႔ ေမ့ေမ့သြားေသးတယ္။ ေနာက္ဆံုးအၾကိမ္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္တခုမွာရပ္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္ကစၿပီး ကားတစ္စီးလံုး ျပန္ျငိမ္သြားလိုက္တာ မနက္ ၄နာရီ ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္တဲ့အထိပါပဲ။

ဒီလိုနဲ႔ပဲ…….. ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ခရီးစဥ္ေလး အဆံုးသတ္ၿပီလို႔ ကၽြန္ေတာ္သခင္က ကၽြန္ေတာ့္ကို ေျပာလိုက္ေရာ.. ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘာကိုမွန္းမသိ လြမ္းသြားပါေတာ့တယ္။ ေနာက္တေခါက္ဆိုရင္.. ဆိုတဲ့ခံစားမႈကလည္း ခ်က္ခ်င္းေရာက္လာပါေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ပထမဆံုးနဲ႔ ေနာက္ဆံုးခရီးလည္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္ ဆိုတဲ့အေတြးလည္းပဲ …….

13 thoughts on “ေက်ာပိုးအိတ္တစ္လံုး၏30th Aug

  1. ေနာက္တစ္ခါ က်ေနာ့္ကိုေခၚေနာ္… ဒါ နဲ႔နာမည္ေလးေၿပာၿပပါလား ဘယ္သူ႔အတြက္ဆုေတာင္းတာလဲ ရယ္ ေနာက္ၿပီး ဆုေတာင္းၾကတဲ့လူေတြရယ္ တိခ်င္လို႔ပါ..ေနာ္ ေၾကာၾကေနာ္

  2. ဟြန္း … တေနကုန္ေစာင့္ေနတာ ငါစာသြားသင္ေတာ့မွ ဆုေ၀ကတင္တယ္ … ခု ၄ ျဖစ္သြားၿပီ ျပန္ေလ်ာ္ေပး … ျပန္ေလ်ာ္ေပးရမွာက ေနာက္တစ္ခါလည္း လိုက္ရမယ္ ဘာေနာက္ဆံုးတုန္း
    မိုက္တယ္ဟ သိလား … ဒါမ်ားဟိုလိုလိုဒီလိုလိုျဖစ္ေနေသး

  3. ေကာင္းသားပဲ.. အိုင္ဒီယာ မဆိုးဘူးး… ေတာ္ေသးလို႔ ေက်ာပိုးအိပ္.. အက္်ီေတြ ဘာေတြဆို ဟီးဟီး..

  4. မမငု >> ဆုေတာင္းတာက ကိုေနဘုန္းလတ္ အတြက္ပါ.. ဆုေတာင္းသူေတြကေတာ့ ျပည္ကို သြားေသာ ၄၁ ေယာက္ေသာ ဘေလာ့ဂါေတြကေပါ့ း)

  5. ကၽြန္ေတာ္လည္းလိုက္ခ်င္တာဗ် … သင္တန္းတစ္ခုနဲ႔ရက္တိုက္ေနလို႔ …. ေနာက္တစ္ခါဆိုရင္ေတာ့ ၿဖစ္ေအာင္လိုက္မယ္ 😀

  6. ေကာင္းပါ့ေလ ဆုေတာင္းၾကတာ… ဒါနဲ႔တူက ဘာလို႔ေနာက္ဆံုးၿဖစ္ႏိုင္တယ္လို႔ေၿပာရတာလဲ… ေက်ာပိုးအိတ္က ေဟာင္းေနၿပီလားဟင္…

  7. မဆုိးဘူး….ဆုေတြ အတြက္ လုိက္ဖတ္ေနတယ္…က်ေနာ့္ ဘေလာ့ခ္မွာ vote poll ေလး တစ္ခု တင္ေပးမယ္…အဲဒီ့မွာ အမ်ားဆံုးရတဲ့လူကုိယ္ ဆုေပးပါ့မယ္……

  8. မဆိုးဘုူဘဲ၊ စိတ္၀င္စားဖို႔ေကာင္းတယ္။ တစ္ခုက သိပၸံေမာင္၀ရဲ႔ အေရးအသားႏွင္႔ ဆင္ပါတယ္။
    Creative writer ေကာင္းျဖစ္ပါေစ လို႔ ဆုေတာင္းတယ္ေနာ္႔။

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s