hololodilolo
‘Give me a theme’, the little poet cried, ‘And I will do my part.’ ‘This is not a theme you need’, the world replied, ‘You need a heart.’ အထက္ပါစကားစုကေလးက အဂၤလိပ္ကဗ်ာဆရာ R.W.Gilder ေျပာခဲ့တာပါတဲ့။ ကၽြန္မကေတာ့ ေမာင္သာခ်ိဳရဲ႕စာအုပ္တစ္အုပ္ကတဆင့္ ဖတ္မိ မွတ္မိထားတာပါ။ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္အတြက္ လိုအပ္တာက အခ်က္အလက္ အေၾကာင္းအရာ တခုခု မဟုတ္ဘဲ ခံစားတတ္တဲ့ႏွလံုးသားေပါ့ေနာ။ ဟုတ္မွာပါ။ အခ်က္အလက္ရွိေနရံု၊ ကဗ်ာေရးနည္းေလး သိေနရံု၊ ကာရံေလးမိေနရံုနဲ႔ အလြယ္တကူ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေတာ့ ျဖစ္မလာေလာက္ပါဘူး။ ေျပာသာေျပာရတာပါ။ ကၽြန္မလည္း ကဗ်ာဆိုတာ ဘာလဲမသိပါဘူး။ [...]
Archive for the ‘experience’ Category
တေန႔က ကၽြန္မ gmail status message မွာ “စိတ္ဓါတ္အ၀ီစိထိေရာက္ေနပါသည္.” လို႔တင္ထားမိတယ္။ တကယ္လည္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေဒါသထြက္၊ အျပစ္တင္၊ အားမလိုအားမရျဖစ္ရင္း မုန္းတဲ့အဆင့္ေရာက္လာလို႔ Fall in Hell ဆိုတဲ့ပုိ႔စ္ေလးေတာင္ ေရးျဖစ္ပါေရာလား။ ကၽြန္မက ကၽြန္မတစ္ေယာက္လည္း အလိုမက်ျဖစ္ေနတယ္ မွတ္တာ။ ဘယ္ဟုတ္ပါ့မလဲ။ တျခားမၾကည့္နဲ႔ဲ gmail status message ေတြမွာတင္ စိတ္ဓါတ္က်သံပါတဲ့ message ေတြပံုလို႔။ online မွာလည္း ဟိုလူက စိတ္ေတြေလ၊ ဒီလူက စိတ္ေတြလြင့္နဲ႔။ ေခါင္းကိုက္ရတာနဲ႔၊ မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္ထားရတာနဲ႔။ အျမင္ပံုစံအရေတာ့ ကၽြန္မတို႔အားလံုး ရယ္ေမာေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ေနေသးတာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ရယ္ေမာေနတာနဲ႔အတူ အလိုမက်ျခင္းေတြက တြဲပါေနၾကတယ္။ ဘာလို႔မ်ားပါလိမ့္။ ဒီေခတ္ၾကီးထဲမွာ အသက္ရွင္ေနရတဲ့ ကၽြန္မတို႔မွာ လိုခ်င္တာေတြ၊ ျဖစ္ခ်င္တာေတြ သိပ္မ်ားလာတာကိုး။ လူဆိုကတည္းက [...]
ကၽြန္ေတာ္က ကၽြန္ေတာ္သခင္သြားရာေနာက္ တေကာက္ေကာက္လိုက္ရတဲ့ ေက်ာပိုးအိတ္ကေလးေပါ့။ တေန႔ ကၽြန္ေတာ့္သခင္က ကၽြန္ေတာ့္ကို ျပည္ကို ခရီးသြားၾကမယ္လို႔ ခပ္တိုးတိုးေလးေျပာပါတယ္။ shirikittara 2.0 ဆိုပဲ။ ဘာလဲေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း မသိပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္က ခရီးသြားရမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္လႈပ္ရွားမႈသာရွိပါတယ္။ အဲဒီေန႔က Aug 29th။ ကၽြန္ေတာ့္သခင္က အျပင္က ျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ခဏနားေစၿပီး ညေနေစာင္းေလာက္မွာ ကၽြန္ေတာ့္ဗိုက္ထဲကို ရွပ္အက်ီတစ္ထည္၊ rain coatတစ္ထည္၊ ဦးထုပ္တစ္လံုး၊ စာအုပ္တစ္အုပ္၊ သြားပြတ္တံနဲ႔ တစ္ရွဴးစတာေတြကို ထည့္ပါတယ္။ ည ၉နာရီေလာက္မွာ ကၽြန္ေတာ့္သခင္က ကၽြန္ေတာ့္ကိုေခၚၿပီး အိမ္ကေန ထြက္လာတာကစၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀အတြက္ မေမ့ႏိုင္စရာ ခရီးတစ္ခု အစျပဳပါေတာ့တယ္။ အျဖဴေရာင္ေတြတရံုးရံုးနဲ႔ ကားေပၚတက္ၾကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္သခင္က ကၽြန္ေတာ့္ကို သူ႔အေပၚတည့္တည့္က စင္ေပၚမွာ ေနေစပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္နည္းနည္းေတာ့ စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားတယ္။ [...]
မိုးရာသီေရာက္ၿပီလို႔ ဆိုလိုက္တာနဲ႔ အေတြးထဲ အရင္ဆံုး၀င္လာတာက ဘာမ်ားျဖစ္မလဲ။ ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ အသက္အရြယ္နဲ႔ ေနရာကိုလိုက္ၿပီး (၃)ပိုင္းကြဲပါတယ္။ မိုးရာသီ(၁) သိတတ္စအရြယ္ကေန အထက္တန္းေက်ာင္းသူဘ၀၊ ခုႏွစ္အားျဖင့္ 2001ခုႏွစ္အထိ မိုးစရြာၿပီ ဆိုလိုက္တာနဲ႔ အရင္ဆံုး၀င္လာတဲ့အသိက ေက်ာင္းသြားရေတာ့မယ္ ဆိုတာပါပဲ။ ငယ္ငယ္ကတည္းက ေက်ာင္းေပ်ာ္တဲ့ ကၽြန္မက ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္ကို ေမွ်ာ္ေမွ်ာ္ေနတတ္တာ မဆန္းလွပါဘူး။ မနက္ဆို ၇နာရီခြဲလာမယ့္ ေက်ာင္းကားအမွီ အိပ္ရာထရတာေလးတစ္ခုပဲ စိတ္ညစ္တာ။ ေက်ာင္းပိုင္ကားနဲ႔ပဲ အသြားအျပန္ုလုပ္ရေတာ့ မိုးေရစိုရႊဲတယ္ ဆိုတာလည္း မရွိလွပါဘူး။ မုန္႔စားဆင္းခ်ိန္ ထီးမယူဘဲ အေဆာင္ေတြၾကားက ကူးေတာ့ ကူးဖူးပါတယ္။ အဲဒါလည္း မိုးေရ သိပ္မစိုပါဘူး။ 1998 ရွစ္တန္းေက်ာင္းသူဘ၀မွာေတာ့ ေက်ာင္းရဲ႕ မိန္းကေလး ေဘာလံုးအသင္းမွာ ပါရပါတယ္။ မွတ္မွတ္ရရ အဲဒီတုန္းက ကၽြန္မဆံပင္က တင္ပါးေက်ာ္ပါတယ္။ ေက်ာင္းစည္းကမ္းအရ ဆံပင္ႏွစ္ဖက္ခြဲက်စ္လို႔ေပါ့။ [...]
အင္း blogspot က အ၀င္အထြက္၊ အဖတ္အရႈခက္ေနတာနဲ႔ပဲ wordpress ေလးေျပာင္းမိပါတယ္။ ဆက္မလုပ္တတ္ေတာ့ဘူး။ blogspot ကသံုးရတာလည္း သံေယာဇဥ္က ျဖစ္ေနၿပီ။ ဟင္း ဘယ္လိုလုပ္ရပါ့။ ဟိုဘက္ blogspot ကေန import လုပ္လာတာေတြကလည္း ကေဗာက္တိကေဗာက္ခ်ာနဲ႔။ စိတ္ညစ္လာၿပီ။
ကၽြန္မ ေတြးေတာရျခင္းကို ႏွစ္သက္ပါတယ္။ တစ္ေယာက္တည္းရွိတဲ့အခ်ိန္မ်ိဳး၊ bus ကားစီးခ်ိန္၊ လမ္းေလွ်ာက္ခ်ိန္၊ အဲဒီလိုအခ်ိန္မ်ိဳးေတြမွာ ကၽြန္မေတြးခ်င္ရာကို လြင့္လြင့္ေမ်ာေမ်ာ ေတြးတတ္ပါတယ္။ ကၽြန္မရဲ႕ ပင္ကုိယ္စိတ္အခံက အပူအပင္ေတြကိုလည္း ၾကာၾကာလက္မခံထားတတ္ပါဘူး။ ခပ္ေပါ့ေပါ့ပါပဲ။ စဥ္းစားမိရင္ ခဏေတာ့ အသက္ရႈက်ပ္လာမယ္။ မၾကာခင္မွာ ျပန္ေကာင္းသြားတတ္ပါတယ္။ ခုေနာက္ပိုင္းေတာ့ စိတ္ညစ္စရာေတြ၊ စိတ္ရႈပ္စရာေတြခဏခဏ ၾကံဳရတယ္။ ဒီေတာ့ ခဏခဏလည္း စိတ္ဓါတ္က်တယ္။ ဒါေပမယ့္ ခဏခဏလည္း ျပန္ေကာင္းေကာင္းလာတယ္။ အိပ္စက္ျခင္းကို တကယ္ကို သေဘာက်ပါတယ္။ ငပ်င္းလို႔ပဲ ေျပာမလား။ ငယ္ငယ္ကတည္းက ကၽြန္မအိပ္ရင္ အိမ္မက္အၿမဲမက္ေလ့ရွိတယ္။ ကၽြန္မ အိမ္မက္ေတြကို ၾကိဳက္ပါတယ္။ အိပ္ရင္လည္း အခ်ိန္ယူစရာမလိုပါဘူး။ ခဏနဲ႔ အိပ္ေပ်ာ္ေလ့ရွိပါတယ္။ အဲ ကိုယ့္အိမ္မွာဆိုရင္ေပါ့။ ကိုယ့္အိမ္မဟုတ္တဲ့ တျခားဘယ္ေနရာမဆိုက်ရင္ေတာ့ ဘယ္ေသာအခါမွ ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္အိပ္ေပ်ာ္ေလ့မရွိျပန္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္လည္း ေတာ္ရံုတန္ရံု ညအိပ္သြားေလ့မရွိပါဘူး။ [...]
2008 ကေတာ့ တကယ့္ကို အိမ္မက္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမက္ျဖစ္တဲ့ႏွစ္ပါပဲ။ တစ္ႏွစ္လံုးစာအတြက္ ေသခ်ာစဥ္းစားၿပီး၊ အၾကီးဆံုး အရႈံးတစ္ခုနဲ႔ အျမတ္တစ္ခုကိိုေရြးလိုက္တယ္။ Profit profit အေနနဲ႔ကေတာ့ ကၽြန္မေလွ်ာက္ခ်င္တဲ့ လမ္းကိုကိုယ္တိုင္ ေရြးႏိုင္ခဲ့တာပဲ။ ဒီလမ္းက ၾကမ္းခ်င္ၾကမ္းမယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မေလွ်ာက္ခ်င္တဲ့လမ္း ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ 2008 အတြက္ အၾကီးမားဆံုး အျမတ္ေပါ့။ Loss ကၽြန္မခ်စ္တဲ့ အစ္ကိုႏွစ္ေယာက္ပါ။ အတိအက်ေျပာရရင္ေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ခ်စ္ျခင္း။ အနာက်င္ရဆံုးနဲ႔ အၾကီးမားဆံုး ဆံုးရႈံးမႈပါပဲ။ အစ္ကိုေတြလိုေရာ၊ အစ္မလိုေရာ၊ သူငယ္ခ်င္းလိုေရာ ျဖစ္တဲ့ အစ္ကိုႏွစ္ေယာက္။ ဘာပဲေျပာေျပာ 2008 ကေတာ့ ကၽြန္မကို ခပ္တည္တည္ေလးပဲ ၾကည့္သြားတာပါ။ ခုေတာ့ သူ႔ကိုလည္း ႏႈတ္ဆက္္ရေတာ့မယ္။ Bye Bye
ခုတေလာ မနက္ခင္းေတြမွာ အေရွ႔ေလတိုက္လို႔ ေဆာင္းကို ခ်ဥ္းကပ္ေၾကာင္း သရုပ္ျပလာတယ္။ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္နီးလို႔ တန္ေဆာင္တိုင္ပြဲေတာ္ ေရာက္ေတာ့မယ္။ ေတာင္ၾကီးၿမိဳ႕ရဲ႕ မီးပံုးပ်ံပြဲ၊ ျပင္ဦးလြင္ မီးပံုပ်ံပြဲ၊ အစရွိတဲ့ ထင္ရွားတဲ့ တန္ေဆာင္တိုင္ပြဲေတြလိုမ်ိဳးပဲ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ၿမိဳ႔တိုင္းလိုလိုမွာ သူ႔ထံုးစံနဲ႔သူ စည္ကားေနၾကေတာ့မယ္။ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕ေလးမွာလည္း ဒီအခ်ိန္ ……….. ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕မွာေတာ့ ဘုရား၊ ေစတီေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ေတာင္ရိုးတန္းလို႔ေခၚတဲ့ ေတာင္တန္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ တစုတေ၀းတည္း တည္ရွိပါတယ္။ က်ိဳက္သန္လန္ဘုရား၊ ဦးဇိနဘုရား စတာေတြအျပင္ View Point လို႔ေခၚတဲ့ တစ္ၿမိဳ႕လံုးကို အေပၚစီးက လွမ္းျမင္ႏိုင္တဲ့ ေနရာလည္း ရွိပါတယ္။ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔ဆုိရင္ မနက္အေစာၾကီး သံလြင္ျမစ္ေၾကာတစ္ေလွ်ာက္ ျမစ္ဆိပ္ရွိရင္ ရွိတဲ့ေနရာအားလံုးမွာ ဆြမ္းအိုးေမွ်ာပြဲေတြရွိၾကပါတယ္။ ဆြမ္းအိုးေမွ်ာပြဲဆိုတာကေတာ့ ေျမသပိတ္ေလးေတြမွာ ထမင္း၊ မုန္႔မ်ိဳးစံု၊ ဖေယာင္းတိုင္ စတာေတြကိုထည့္ၿပီး၊ ျမစ္ေၾကာင္းတေလွ်ာက္ [...]
