စီရင္ခ်က္

လွည့္မၾကည့္ခ်င္ေသာအတိတ္ မျဖစ္ေစပါ။ ထို႔အတြက္ … ေနာင္တ ဟုေခၚတြင္ရန္ အေၾကာင္းမရွိ။ ေနာက္ျပန္လည္၍ ေနာင္တစ္ၾကိမ္ေရြးခ်ယ္ခြင့္ ထိုသို႔ရွိလွ်င္ပင္ .. ေလွ်ာက္လွမ္းေသာလမ္းကို ေျပာင္းလဲရန္အေတြးမရွိ။ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားကို ေျပာင္းျပန္အသံုးခ်ျခင္းျဖင့္ ကသိကေအာင့္ျဖစ္ေစမႈမ်ားကိုသာ ေ၀ငွမိေလသည္။ အခ်စ္ဟူေသာ ေခါင္းစဥ္တခုတည္၍ က်ဥ္းက်ပ္မႈမ်ား၊ မြန္းက်ပ္မႈမ်ားျဖင့္သာ အေႏွာင့္အယွက္ေပးမိေလသည္။ ေျဖာင့္ျဖဴးမွန္ကန္ေနေသာလမ္းတြင္ မလိုအပ္ေသာ မီးအိမ္ထြန္းေပးမႈျဖင့္ ေနွာင့္ေႏွးျဖဳန္းတီးမႈကိုသာဖန္တီးမိေလသည္။ တယူသန္ဆန္စြာ ေခါင္းမာစြာ ဆင္ျခင္တံုတရားကင္းမဲ့စြာ အတၱၾကီးစြာ… ဥာဏ္ရည္နိမ့္ပါးစြာ.. မိမိခံစားမႈကို ဦးစားေပးခဲ့၏။ ထိုထိုေသာ.. အထိန္းအခ်ဳပ္ကင္းမဲ့မႈမ်ားအတြက္……….. တသက္တာကာလပတ္လံုး…. ဖြင့္ဟညည္းတြားျခင္းမျပဳႏိုင္ေသာ ပင္ပန္းမႈကို ထုတ္ေဖာ္မျပႏိုင္ေသာ လူမသိသူမသိ သိမ္ငယ္မႈမ်ားျဖင့္ ခ်စ္ျခင္းမခံရေသာ ထာ၀ရနာက်င္ေနရေသာ ကိုယ္ျဖစ္ရပါလို၏။ ။